Een zakelijke beslissing gaat over de toekomst van je bedrijf, je team of je werk. Tegelijk neem je jezelf mee in iedere afweging: je ervaring, je overtuigingen en alles wat je liever niet op het spel zet.
Soms zijn de argumenten helder en zijn de risico’s besproken, maar blijft er iets knagen. Of een besluit is genomen, maar komt in de uitvoering telkens op dezelfde plek tot stilstand. Dan word ik nieuwsgierig. Wat hebben we nog niet gezien? Welke vraag is nog niet gesteld? En hoeveel ruimte hebben we gehad om vrijuit te onderzoeken wat we willen?
Na ruim 35 jaar ondernemerschap weet ik hoe nauw zakelijke keuzes en persoonlijke betrokkenheid met elkaar verweven zijn. Je bouwt iets op, draagt verantwoordelijkheid en verbindt je aan mensen. Daardoor staat er bij een beslissing vaak meer op het spel dan uit een begroting blijkt.
De overtuiging onder het argument
Stel dat je meer verantwoordelijkheid bij je team wilt leggen. Je maakt afspraken, verdeelt taken en spreekt vertrouwen uit. Toch kijk je mee, stuur je bij en neem je geregeld iets over.
Daar kunnen goede redenen voor zijn. Misschien ontbreekt ervaring, zijn afspraken onduidelijk of zijn fouten eerder kostbaar geweest. Misschien speelt ook de overtuiging mee dat jij uiteindelijk degene bent die alles moet opvangen.
Die overtuiging kan je ver hebben gebracht. Er zit misschien veel inzet, zorg en ervaring in. Juist daarom verdient zij aandacht. Helpt ze je nog bij wat je wilt bereiken? En wat gebeurt er in het team wanneer jij steeds beschikbaar bent om het over te nemen?
Voor je het weet, staat zelfstandigheid op de agenda terwijl iedereen op jouw goedkeuring wacht. Dat is niet simpelweg een kwestie van leren loslaten. Het vraagt om zorgvuldig kijken naar de situatie, de mensen én je eigen aandeel.
Ook je eerste verklaring verdient een vraag
Daar ligt voor mij de betekenis van strategische coaching: samen onderzoeken hoe jouw manier van kijken, reageren en leidinggeven doorwerkt in de richting die je kiest en de resultaten die ontstaan.
We toetsen aannames en maken overtuigingen zichtbaar die ongemerkt je mogelijkheden beperken. Daarbij is ook aandacht voor wat je aanvoelt, maar nog niet goed kunt uitleggen. Intuïtie kan een waardevol vertrekpunt voor onderzoek zijn. Wat merk je op? Waar reageer je op? En wat blijkt wanneer je dat naast de feiten en andere perspectieven legt?
Ik vind het belangrijk dat ook mijn eigen eerste indruk bevraagd mag worden. Naast iemand staan vraagt openheid van ons allebei. Anders hebben we straks twee mensen die zeker weten hoe het zit, en nog steeds dezelfde vraag.
Inzicht krijgt betekenis in wat je doet
Een ander perspectief wordt waardevol wanneer je er iets mee kunt. Welk gesprek ga je voeren? Welke afspraak vraagt om verduidelijking? Wat laat je bij de ander, en wat vraagt juist jouw betrokkenheid?
Soms ontstaat ruimte voor een andere koers. Soms blijkt de gekozen richting passend en vraagt vooral jouw rol om een andere invulling. Je begrijpt beter hoe je zelf invloed hebt op een situatie en kunt bewuster kiezen hoe je die invloed gebruikt.
Daarbij mag ook op tafel komen wat je persoonlijk bezighoudt. De ondernemer, leidinggevende en mens in jou gebruiken tenslotte hetzelfde hoofd. En dat hoofd neemt zelden keurig vrij zodra je thuiskomt.
Mijn rol is om naast je te staan als onafhankelijke tweede denkkracht: betrokken, onderzoekend en bereid om ook de lastige vraag te stellen. Zodat jij scherper kunt onderscheiden wat er speelt, wat je belangrijk vindt en welke stap daarbij past.
Welke overtuiging heeft jou ver gebracht, en verdient juist daarom opnieuw jouw aandacht?
